Kamp Vught tijdens de oorlog

Het concentratiekamp Kamp Vught was het enige SS-concentratiekamp buiten nazi-Duitsland en het geannexeerde gebied. Als voorbeeld voor het kamp dienden de andere concentratiekampen in nazi-Duitsland en het kamp viel rechtstreeks onder het bevel van het SS-hoofdkantoor in Berlijn.

Vught concentration campHet Konzentrationslager Herzogenbusch, zoals het kamp officieel door de Duitse bezetter werd genoemd, werd gebouwd in 1942. In januari 1943 kwamen uit Amersfoort de eerste gevangen er aan. Zij kregen als taak het kamp verder af te werken om er nog meer mensen te kunnen opsluiten.

Niet alleen Joden werden in het kamp geplaatst, maar ook onder meer zigeuners, Jehovah’s getuigen, verzetsstrijders en politieke gevangenen. Kortom, iedereen die destijds een ‘bedreiging’ vormde voor de nazi-Duitsers die enkel een wereld naar hun model tolereerden. In het kamp werd elke gevangene ‘gemerkt’ met een gekleurde driehoek. Zo waren er voor verschillende bevolkingsgroepen driehoeken in verschillende kleuren. Joden kregen bijvoorbeeld een gele driehoek, zigeuners een bruine driehoek, politieke gevangenen en verzetsstrijders een rode driehoek.

Tussen januari 1943 en september 1944 werden maar liefst 32.000 mensen in het kamp opgesloten. Honderden van deze onschuldige burgers stierven er door de harde levensomstandigheden en ontbering. Talloze anderen werden zomaar gefusilleerd op de fusilladeplaats net buiten het concentratiekamp. Vanuit het concentratiekamp Vught werden ook regelmatig, vooral voor de Joodse gevangenen, transporten georganiseerd naar verschillende vernietigingskampen.

In eerste instantie werd het kamp opgericht om alle bevolkingsgroepen die als tegenstanders van nazi-Duitsland werden gezien te onderdrukken. Naarmate de oorlog vorderde werd echter een bijkomende functie gegeven aan het concentratiekamp: het ondersteunen van de Duitse oorlogsindustrie. Zo werden er vliegtuigenwrakken naar het Kamp Vught gevoerd waar de gevangenen andere werktuigen moesten uit maken die dan op hun beurt terug in de oorlog konden gebruikt worden.

In september 1944 werd het kamp eindelijk ontruimd en kwam er voor veel gevangenen een einde aan de gruwel van het leven in concentratiekamp. De vreugde van de bevrijding ging echter gepaard met het verdriet van allen die het kamp niet hadden overleefd en de vraag op de impact van deze gruwelen op het verdere leven van de overlevenden.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *